معناى اصطلاحى معجزه با معناى لغوى آن تفاوتى ندارد . پس معجزه امرى است خارق‌العاده كه به خير و سعادت فرامىخواند و با ادّعاى پيامبرى به قصد اظهار صداقت مدّعى پيامبرى از جانب خداوند مقرون است « 1 » ؛ يا امرى است خارق العاده ، مقرون به تحدّى و بدون معارضه « 2 » . اين معنا سه امر را در معجزه توضيح مىدهد : خرق عادت ، مقرون به تحدّى بودن و بدون معارضه . اما خرق عادت آن است كه مردم با امرى آشنا و به آن عادت كرده‌اند ولى معجزه خارج عادت آنها رخ مىدهد و در عين حال از جنس آن است . جادوگرى عادت قوم موسى ع بوده است و آنان در اين كار مهارت داشتند و موسى ع جادويى فراتر از جادوى آنان مىآورد . خداوند در اين‌باره مىفرمايد : « گفتند اى موسى تو مىاندازى يا ما اول بيندازيم ؟ گفت شما بيندازيد و ناگهان از جادوى آنان چنين به نظرش آمد كه ريسمانها و چوبدستىهاشان جنب‌وجوش دارد . پس موسى در دل خود بيمى احساس كرد . گفتيم مترس كه تو برترى . و آن‌چه در دست دارى بينداز تا برساخته‌هاشان را ببلعد كه آن‌چه برساخته‌اند نيرنگ جادوگر است و جادوگر هرچه كند رستگار نمىشود . آنگاه جادوگران به سجده درافتادند و گفتند به پروردگار هارون و موسى ايمان آورديم . . . » « 3 » عادت قوم عيسى ع پزشكى بوده است و عيسى ع آنان را در مهارتى كه داشتند ناتوان ساخت . خداوند در اين‌باره مىفرمايد : « و به او كتاب و حكمت و تورات و انجيل مىآموزد و پيامبرى است به سوى بنى اسرائيل كه من از سوى پروردگارتان براى شما معجزه‌اى آورده‌ام ، كه از گل براى شما چيزى به هيئت پرنده مىسازم و در آن مىدمم و آن به اذن الهى پرندهء [ جاندار ] مىشود ، و به اذن الهى نابيناى مادرزاد و پيس را بهبود مىبخشم و مردگان را زنده مىكنم ، و از آن‌چه در خانه‌هاتان ذخيره مىكنيد به شما خبر مىدهم . اگر اهل ايمان باشيد در اين براى شما مايهء

--> ( 1 ) التعريفات ، ص 121 . ( 2 ) الملل و النحل ، ج 1 ، ص 102 و الإتقان ، ج 4 ، ص 3 . ( 3 ) طه : 65 - 70 .